نشست انجمن دیپلماسی ایران با موضوع دیپلماسی مقاومت پس از تفاهم ایران و آمریکا
در یکصد و چهل و هفتمین نشست از سلسله نشستهای «سهشنبههای دیپلماسی» که در تاریخ نهم تیرماه ۱۴۰۵ برگزار شد، جناب آقای دکتر مسعود اسداللهی، تحلیلگر و کارشناس مسائل منطقهٔ غرب آسیا، به تبیین مفهوم «دیپلماسی مقاومت» پس از تفاهم جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحدٔ آمریکا و تأثیر تحولات اخیر منطقه بر جایگاه جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت پرداخت.
دکتر اسداللهی در آغاز، با تشریح روند شکلگیری محور مقاومت، تأکید کرد که این محور برخلاف پیمانهایی نظیر ناتو، یک ائتلاف رسمی و مبتنی بر تعهدات حقوقی نیست، بلکه بر پایهٔ تفاهم، همکاری و حمایت متقابل میان اعضا شکل گرفته است. به باور ایشان، نقش جمهوری اسلامی ایران در این چارچوب، حمایت از گروههای مقاومت از طریق آموزش، مشاوره و تقویت توان دفاعی آنها بوده و تصمیمگیریهای عملیاتی همواره بهصورت مستقل توسط این گروهها انجامشده است.
سخنران سپس با اشاره به تحولات پس از عملیات طوفانالاقصی و جنگ اخیر، این رخدادها را نقطه عطفی در تکامل محور مقاومت دانست و اظهار داشت که ورود برخی گروههای مقاومت به عرصهٔ نبرد، برخاسته از تصمیمات مستقل و داوطلبانهٔ آنان بوده است. وی همچنین با تفکیک مفهوم «وحدت ساحات» از یک پیمان نظامی الزامآور، تأکید کرد که همکاریهای کنونی محور مقاومت هنوز در قالب تعهدات رسمی و مکتوب تعریف نمیشود، هرچند تحولات اخیر زمینهٔ نزدیکی بیشتر این مجموعه را فراهم کرده است.
دکتر اسداللهی در پایان، با بررسی پیامدهای سیاسی و دیپلماتیک جنگ اخیر، معتقد بود که مقاومت ایران و متحدانش نهتنها موجب تضعیف جایگاه جمهوری اسلامی نشد، بلکه به ارتقای نقش منطقهای ایران و پذیرش عملی تأثیرگذاری آن در معادلات غرب
آسیا انجامید. به باور ایشان، حفظ و تقویت توان بازدارندگی، استمرار حمایت از محور مقاومت و بهرهگیری از دستاوردهای میدانی
در عرصهٔ دیپلماسی، از مهمترین الزامات سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دورهٔ جدید به شمار میرود.